Hand. 15 Hoe een ernstig conflict wordt opgelost.

Vlaardingen, Grote Kerk  9-10-2005

Een openlijk conflict

Conflicten zijn niet fraai, maar soms wel nodig. Dit openlijk conflict in de jonge kerk gaat om een heel cruciaal punt. Kunnen heidenen (niet-Joden) zo maar door het geloof en in de doop behouden worden; moeten ze zich ook niet houden aan de besnijdenis en voorschriften van de Thora? Behoud is door genade, maar is het daarbij niet nodig ´credit op te bouwen bij God´?

Conflicten onontkoombaar

Conflicten en ruzies kunnen we niet vermijden (soms mág het ook niet). Hoe wil God dat we ermee omgaan? Satan gebruikt conflicten om verbittering, haat, verwijdering en blijvende verdeeldheid te zaaien. Hij heeft ook in de (Protestantse) kerk al veel gewonnen. De Heilige Geest brengt mensen tot overleg, gesprek, tot (nieuw) inzicht en tot wijze besluiten.

De bijdrage van Petrus in de vergadering

Het conflict was aanvankelijk een fors meningsverschil tussen Petrus en Paulus (Gal. 2). Paulus schreef mogelijk de Galatenbrief na zijn eerste zendingsreis op weg naar deze vergadering. Petrus ging eerst mee met de Judaïsten (bekeerde Farizeeërs), maar kwam er later op terug. Hij legt in de vergadering de nadruk op Gods werk:

• God heeft mij uitgekozen om getuige te zijn (vs 7)
• God gaf de heidenen de Geest onvoorwaardelijk, zie bijv. de bekering van Cornelius in Hand 10 (vs 8).
• Hij zuiverde hun en onze harten door het geloof in de genade van Christus.(vs 9)
• Wij mogen daarom anderen geen juk opleggen dat we zelf niet eens kunnen dragen. (vs 10)

De bijdrage van Jakobus in de vergadering

Jakobus (de broeder van de Heere Jezus en de schrijver van de Jakobus-brief) geeft leiding aan de vergadering. De conclusies.

• God heeft de heidenen genade heeft gegeven en dat zonder besnijdenis en wet. Er is goed geluisterd naar de verhalen van Paulus en Barnabas (vs. 12 en 14)
• Er zijn duidelijke aanwijzingen in de Schrift (vs 15). Hij citeert Amos 9:11,12.
• Er wordt geen nieuwe last opgelegd; wel wordt de heiden-christenen gevraagd rekening te houden met hun Joodse broeders en zusters. (vs. 19 en 20).

Een brief en persoonlijke ondersteuning

In een brief wordt de uitkomst van de vergadering vastgelegd, maar Judas en Silas worden meegestuurd om die toe te lichten. Naast het juk van Christus wordt er geen nieuwe last opgelegd. Alleen wordt de heiden-christen gevraagd zich te onthouden van: wat aan de afgoden geofferd is, van bloed, van verstikt vlees en van hoererij. Het gaat hier om ´evangelische richtlijn´, een signaal dat een getuigenis is naar Joden en heidenen.

De gevolgen

De uitkomst van dit alles: blijdschap over de bemoediging. In 2 Kron. 10 zien we het omgekeerde. Koning Rehabeam kiest voor het advies van de jongeren, die zeggen: je kunt beter de lasten verzwaren, want straks kun je niet meer terug. Dan zegt hij: ´Mijn pink zal dikker zijn dan mijn vaders middel!´ Gevolg: verharding, tweedracht en scheuring.

De Heilige Geest werkt óók in een vergadering!

Ja, als er geluisterd wordt: naar elkaar en naar het Woord en als de besluiten ook opgevolgd worden. Wat nemen we hiervan mee?

• Elkaar geen nieuwe last of wet opleggen. Christus heeft de last gedragen. Wij zijn zelf ook zondaars die van genade moeten leven.
• Spreken en handelen niet volgens het principe van de wet (die het juk meebrengt, kramp, vrees, verwijdering), maar het principe van de Geest (die brengt tot verantwoordelijkheid in vrijheid, mildheid en aantrekkingskracht).

Vanuit de liefde moeten we ook zeggen hoe het wél moet. Een regel vaststellen om geen aanstoot te geven of elkaar te beledigen. Wie van de goedertierenheid houdt, houdt ook van de waarheid, want ze zijn broeders. Wie van de gerechtigheid houdt, houdt ook van de vrede want ze zijn zusters (Ps. 85). We moeten een leeuw zijn als vrije genade van God wordt bedreigd, maar een lam als we anderen naar de Herder willen leiden. Ds